Make b e a u t i f u l

OPWEKKING 2018: CHARLOTTE – ANGST

Op Opwekking sprak Charlotte over angst.

Openbaring 19:7
Laten we blij zijn en jubelen, laten we hem de eer geven! Want de bruiloft van  het lam is gekomen en zijn bruid staat klaar! Zij mag zich kleden in zuiver, stralend linnen.

Als jij mij een jaar geleden had verteld dat ik op opwekking zou staan, had ik je niet geloofd. Al helemaal niet als jij mij zou gaan vertellen dat ik iets zou delen wat zo persoonlijk is. Over mijn grote angst.

Ben jij wel eens bang?

Heb jij last van een angst die je ’s nachts letterlijk wakker houdt?

Ben je bang voor de dood?

Want dat is mijn grote angst. Sinds mijn 9e ben ik bewust dat het leven eindigt hier op aarde. De angst hield mij letterlijk ’s nachts in zijn greep. Mijn hart ging als een razende tekeer, ik raakte in paniek en rende vervolgens in de armen van mijn moeder. Samen baden we en werd ik wel weer rustig zodat ik goed kon inslapen. Maar echt weg was deze angst nooit. Mijn ouders leerden mij dat ik altijd Jezus naam mocht aanroepen als ik bang werd. In mijn pubertijd deed ik dit bijna elke nacht. Ik werd er gek van.
Ik werd ouder en leerde er mee te leven. Mijn man heb ik verteld over deze angst en hij verving de rol van mijn moeder.
Ik houd enorm van hoorspelen, vooral die over de ruimtevaart gaan vind ik ontzettend spannend. Soms gaat het alle verstand te boven en dan trekt de angst aan me. In paniek schiet ik rechtop in mijn bed. Mijn man reageert hierop door mij vast te houden, naar het nu te trekken en te gaan bidden.
Elke keer dat ik bang was liet ik Jezus heel dichtbij komen. Helaas werd de angst een onderdeel van mijn identiteit. Het werd een deel van mij. Het weerhield mij ervan om uit te kijken naar Jezus. Openbaringen sloeg ik standaard over, kon ik niks mee en ik praatte met niemand over mijn angst. Zo bleef het stil, rustig en was ik niet bang. Terwijl de angst altijd op de achtergrond door sluimerde.

Ben ik er klaar voor?

Tot ik een tijd terug een nummer hoorde op spotify. Ik ben dol op spotify.
Kristian Stanfill zingt daar het nummer ‘even so come’. Hij zingt daar:

Like a bride waiting for her groom
We’ll be a Church ready for You
Every heart longing for our King
We sing “even so come”
Lord Jesus, come
Even so come
Lord Jesus, come

Deze tekst sloeg mij in mijn gezicht. Want dacht jij serieus, dat ik met mijn angst er klaar voor ben om Jezus terug te zien op deze aarde? Ik? Die al stress bij de gedachte dat ik sterven ga?
Het nummer hield mij in zijn greep en draaide overuren in mijn hoofd. En confronteerde mij met de gedachte dat Jezus terugkomt. Ik ben mij gaan verdiepen in wat dat betekent, dat Jezus terugkomt. Ik ontdekte dat ik eigenlijk helemaal geen reden had om bang te zijn. Ja het zal wellicht anders zijn dan wat ik nu gewend ben, ja ik weet niet hoe het eruit gaat zien. Maar JA, HIJ is erbij! Mijn grote Vriend die al die tijd er was als ik bang was, die er altijd bij was als de angst mij vast hield in zijn ijzeren greep. Hij was er altijd bij. En hij weet het! Hij weet dat ik het spannend vind, dat ik er bang voor ben. Dat ik bang ben voor de dood. Hij heeft deze niet voor niets overwonnen!!

Ik begon dit nummer hardop te zingen en als een gebed naar hem uit te spreken. ‘Even so come Jesus’. Ik ben er niet klaar voor, ik vind het spannend, ik vind het DOODENG, maar kom maar. Bij u is het altijd beter! U bent erbij!
Zoals een bruid die wacht op haar bruidegom, zo wacht ik nu op Jezus. Op mijn Heer. Ik kijk uit naar wat Hij in mijn leven wil gaan doen. Ik kijk uit naar het moment dat ik Hem mag ontmoeten. En ja…ik vind het REUZE spannend! Bang ben ik niet meer. Laat maar komen, ik kijk uit naar mijn Heer.

In Openbaring 19:7 staat:
Laten we blij zijn en jubelen, laten we hem de eer geven! Want de bruiloft van  het lam is gekomen en zijn bruid staat klaar!

Hoe heb ik dit verwerkt?

Op Vellum heb ik een afbeelding van mij als bruid geprint en deze op een voorbewerkte pagina geplakt met coccoina. De achtergrond is gemaakt met gelatos. Een klein lintje maakt het af.
Ik houd van wrijfplaatjes, dus die zie je ook terug. De tekst schreef ik met Pentel Touch zwart.

Het klinkt nu alsof dit een proces is wat in een dag gebeurde. Dat is minder waar, het is een proces van weken/maanden van worstelen, denken, bidden, aanbidden. Biblejournaling heeft mij geholpen om Jezus heel dichtbij te laten komen in mijn grootste verdriet, angst, mijn binnenste ik. Ik leer Jezus nu op een hele andere manier kennen dan dat ik ooit van tevoren had gedacht. En ook al kan ik niet zo mooi kleuren, verpest ik ook wel eens een pagina in mijn bijbel, gebruik ik weer de verkeerde combinaties, het gaat om het proces. Jezus komt heel dichtbij en dat is waanzinnig gaaf!
Ik hoop dat dit verhaal je een stukje bemoediging mag geven dat Hij er altijd is. Waar je ook in zit, op welk punt van je leven. En dat je Jezus nog beter mag gaan leren kennen.
Als je creatief bent, dan hoop en bid ik dat je Jezus mag ontdekken in je creativiteit. Of dat nou in biblejournaling, verven, muziek, dans, beeldhouwerk, klei etc. is.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.